15 seconds of fame

Hij wordt geprezen om zijn look, voorbijgangers fluisteren terwijl ze giechelend naar hem wijzen en de allerdappersten vragen hem om een selfie. De Indiërs blijken vrij dapper te zijn met als gevolg dat we geen monument kunnen bezoeken zonder tientallen keren ‘gestoord’ te worden. H laat zich de aandacht welgevallen. Al zou hij wellicht liever lastiggevallen worden door Indische schonen in hun kleurrijke sari’s. Ook Y1 werd al meer vereeuwigd door andere gsm’s dan door ons eigen fototoestel. Kleine meisjes willen haar aanraken, iets oudere jongens willen met haar op de foto en de oudere mannen, die gluren van op afstand naar haar benen.

    

En ik, ik neem ondertussen foto’s van mensen die foto’s van hen nemen.

Vandaag bezochten we Jama Masjid, Chadni Chowk, het rode fort, Purana Qila, Lodhi gardens en Akshardam temple. En we zijn uitgeput. Vakantie noemen ze dat… na een vakantie als deze heb je nood aan vakantie om te recupereren! Zoveel indrukken, zoveel prikkels, zoveel moois en zoveel lelijks. In Delhi wonen miljoenen mensen en dat merk je aan alles zodra je de deur van je hotel uitstapt, aan het lawaai, aan de geuren, de bergen afval langs de kant van de straat en vooral aan de constante stroom van voertuigen. Maar als je een park in gaat, lijken al die mensen als bij wonder op te houden te bestaan. De storende geluiden worden gedempt en je hoort niets anders dan vogels en ritselende bladeren.

 Schaak bij het ontbijt

       

       

Dit vond Y1 vandaag het meest bijzonder:

-het rode fort

-de eekhoorn die uit onze handen kwam eten

-naan met look!!!

-het indukwekkende plafond van Akshardam (maar daar mochten we geen fototoestel mee naar binnen nemen)

-dat men zelfs toetert als er geen andere wagen in de buurt is

-dat de vrouwen hier voorsteken en voortdurend duwen als ze ergens in rij staan te wachten

 

Voor H waren dit de hoogtepunten:

-ontdekken dat de Indische keuken wèl lekker is, zeer lekker zelfs

vooral de green mint chutney

-Lodhi gardens, het rode fort en de drukte op de markt

 

Morgenochtend verlaten we Delhi al en reizen we met de trein naar Jaipur. Volgens onze taxichauffeur moeten we bij de ingang van het station heel erg oppassen voor oplichters. Benieuwd of het ons zal lukken om er niet in te trappen…

22 april 2018

Al opgelicht?

Jazeker! We hadden amper 5 stappen uit de luchthaven gezet en het was zover… een eerste scam. Een hotelshuttle zou ons komen ophalen aan paal 16, dat was via mail bevestigd. Bij de bewuste paal werden we door een taxichauffeur aangesproken. We wimpelden hem af met de mededeling dat we opgepikt zouden worden door iemand van ons hotel. Dat hadden we beter niet gedaan…. Want even later vroeg een andere man ons of het voor hotel Ajanta was. We volgden hem richting wagen. Eenmaal in de wagen kregen we argwaan. De vriendelijke man was iets te vriendelijk, stelde iets teveel vragen en belde om onverklaarbare reden met het hotel. We kregen te horen dat we aan een tourist information office  afgezet zouden worden waarna een andere shuttle ons daar zou komen halen. En uiteraard werd er een belachelijk hoog bedrag aangerekend voor de rit die eigenlijk gratis had moeten zijn. In ‘the office’ werden we meteen een achterkamer binnengeloodst en probeerden ze ons allerlei excursies aan te smeren. Ook daar werd door hen naar ons hotel gebeld. We kregen de telefoon in handen zodat we uit hun mond konden horen dat we nog 20 minuten moesten wachten op een shuttle. Maar het buikgevoel was sterker dan die zogenaamd geruststellende woorden aan de andere kant van de lijn. We gingen dus naar buiten en belden zelf het hotel. Een andere stem, een andere man en de bevestiging van ons vermoeden, we waren niet door iemand van het hotel opgepikt. Dus dan maar een tuk-tuk in richting hotel.

De prijs die je betaalt voor goedgelovigheid…

Maar India is heus niet enkel kommer en kwel!

 

Indrukken na een eerste dag:

-Turkish airline serveert nog steeds ontzettend lekker eten en de filmkeuze is er enorm.

-Slechts 50 minuten overstaptijd in Instanbul is krap, maar haalbaar. De woorden ‘Last call for boarding’ op het bord leidden even tot een verhoging van de hartslag en van ons looptempo.

-Delhi is een aanslag op de zintuigen. Het is er druk, luid, grauw en er hangt zoveel smog dat je ogen en je luchtwegen gaan branden.

-Je went gelukkig snel aan het voortdurende getoeter in het verkeer, aan wagens, fietsen en brommers die op enkele cm van je passeren. Geen wonder dat ze hier zoveel Goden hebben. Een enkele zou niet volstaan om het verkeer hier in goede banen te leiden.

-Humayun’s Tomb en Haus Khas waren een bezoekje meer dan waard. De lotus tempel en tempel Iskcon waren dat net iets minder. Maar zelfs als de gebouwen wat tegenvallen, is er altijd nog de lokale fauna om ons te vertederen.

  

      

21 april 2018