De regel: geen regels

Ik denk dat mijn beschermengel vandaag overuren gedaan heeft.

Onze laatste dag in Udaipur brachten we niet in Udaipur door. We huurden een wagen met chauffeur en reden naar Kumbhalgarh fort en de Ranakpur Jain tempel. Alleen op vakantie doe je de moeite om twee uur te rijden om een fort te bekijken en vervolgens nog een uur voor een enkele tempel.  Nu ja…  Het was dan ook niet zomaar een fort en zeker geen alledaagse tempel.  Bij het fort was vooral de omgeving indrukwekkend.

     

De tempel was mooi.   Zo mooi zelfs dat het me pijn deed dat de vele toeristen de plek met gelach en geroep ontheiligden.

     

Wat ons echter het meest zal bijblijven van 1 mei 2018 is de rit. Onze chauffeur heette Prim wat volgens hem liefde betekent.  Dat kan niet misgaan,  denk je dan.  Maar wat als hij vooral een liefde voor snelheid heeft ?

“In India in het verkeer geldt er maar een regel,  namelijk dat er geen regels zijn,” zei hij niet zonder trots.  Machopraat,  want onderweg merkten we dat er weldegelijk regels golden.  Voor een bocht toeter je,  als er een tegenligger komt op een baan smaller dan een eenrichtingsweg, dan vertraag je.  Ga je onvoldoende opzij,  dan worden ramen opengedraaid, wordt er naar elkaar gescholden en moet uiteindelijk een van de twee het onderspit delven en toch opzij gaan. Onze chauffeur leek dit niet prettig te vinden. Een deuk in zijn ego…  Ter compensatie maakte hij van onze tocht een ritje op een rollercoaster met als decor het dorre platteland van India. Bergen en bochten genoeg ! Landschappen die in het regenseizoen van prachtig zijn zoefden aan ons voorbij.

Alleen heb je geen tegenliggers in een pretpark… Een brommer waar 3 mannen opzaten werd op een haar na gemist.

Een paar minuten later kwamen we in een dorpje en moesten we even vertragen.  Voor we het goed en wel beseften stond datzelfde brommertje voor ons en werd het portier van de chauffeur geopend.  Drie boze mannen werden algauw veel boze mannen. En onze chauffeur kreeg een lesje in verkeersregels.  Rijd je te dicht tegen een brommertje ?  Dan sneuvelt je buitenspiegel en krijg je klappen in je gezicht. Als wij niet in de wagen hadden gezeten was het daar vast niet bij gebleven.

“Enkele rit,” vroeg een van de mannen.

Echt geruststellend was die vraag niet. Maar uit het feit dat je dit kan lezen kan je opmaken dat we een heen-en-terugrit achter de rug hebben. Zodadelijk stappen we op de nachttrein richting Agra.  En met een beetje geluk werkt de computer morgen weer.

Weetjes:

-Het is warm, heel warm

-Udaipur is tot hiertoe de mooiste,  vriendelijkste en  netste stad die we bezochten.

1 mei 2018

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s