356 dagen?

“De ondertitel van je blog is 365 dagen schrijven, maar je schrijft niet elke dag. Zou je die titel dan niet beter veranderen!?”

Er staat inderdaad 356 dagen schrijven, niet 365 dagen blogs posten.  Niet alles wat ik schrijf is immers geschikt voor publicatie, het meeste zelfs niet. Y2 weet dat ondertussen ook. Als ze me ziet schrijven volgt meestal de vraag: “Voor je blog of voor je geheime dagboek?” Dat is de naam die zij gegeven heeft aan mijn Morning Pages. Haar ogen draaien zodra ze hoort dat het niet voor mijn blog is. Ze vindt het maar niets, een moeder die dingen schrijft die zij niet mag lezen. Ouders horen geen geheimen te hebben voor kinderen! Waarschijnlijk stelt ze er zich heel wat meer bij voor dan het is. In realiteit is het meestal van de hak op de tak springend gezeur; mijn manier om de ondraaglijke vluchtigheid van het bestaan een plaats te geven, om de schoonheid te kunnen zien in het dagdagelijkse, het bijzondere in het banale, de elegantie in het verval. Het is mijn psycho-analist aan huis, het ontwarren van de kluwen in mijn hoofd.

De eerste keer dat ik Morning Pages schreef was in oktober 2001 door het lezen van The Artist’s Way van Julia Cameron. Het was een revelatie. Zo eenvoudig! Zoveel resultaat! “Dit blijf ik langer dan 12 weken doen, dit is iets voor de rest van mijn leven,” dacht ik. Tot ik door omstandigheden eens een dag oversloeg en dan nog een. 12 ononderbroken weken heb ik nooit gehaald, maar om de paar jaar duikt het boek (of een van haar vervolgboeken) weer op bij een opruimbeurt of een verhuis. Dan start ik er met volle moed mee en telkens vraag ik me af waarom ik er überhaupt mee gestopt was.

Geen idee wat Morning Pages zijn? Je staat ’s ochtends op en voor je wat dan ook doet, produceer je een drie bladzijden lange ongecensureerde woordenstroom. Destijds was het handgeschreven, nu gebruik ik morningpages.net. Het resultaat is hetzelfde: de ballast wordt overboord gegooid waardoor ik tegelijk meer ontspannen en gefocust ben, bovendien levert het vaak inzichten op, een gevoel van dankbaarheid en niet zelden nieuwe creatieve impulsen.

Het voordeel van de online versie is de teller. Ik weet het, het is niet de meest verheven vorm van motivatie, maar het helpt me om in beweging te blijven. Als ik een dag oversla wordt die teller immers weer op nul gezet. Oh, ramp! Dus zelfs als ik geen zin of amper tijd heb, is er in de loop van de dag altijd wel een moment waarop ik mezelf de figuurlijke schop onder de kont geef en inlog om mijn verplichte woordenaantal te scoren. Eerst voelt het als moeten, maar zodra ik in de flow kom, ben ik die teller dankbaar. Soms zijn het noon, of evening pages, maar er wordt tenminste geschreven, elke dag opnieuw.

10 april 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s