40 dagen tekenen

Op dag 40 is mijn hand nog steeds even onberekenbaar als op dag 1. Een oude dame kan er uitzien alsof ze 5 facelifts heeft ondergaan en een man met sproeten lijkt soms meer op een kleuter met mazelen. Schattige poezen worden soms chagrijnige mormels en nadat ik een van onze honden vereeuwigd had, vond Y2 dat mijn karikatuur van Dunja heel goed gelukt was.

Ik heb vooraf zelden een idee hoe het resultaat er uit zal zien. Soms ben ik tevreden; meestal niet. Maar in beide gevallen vind ik het tekenen op zich wèl leuk. Er is geen haast bij, ik hoef het niet snel onder de knie te krijgen. Eigenlijk zijn er totaal geen verwachtingen. Perfectie is (nog) geen must, zelfs ‘mooi’ is niet nodig. En dat is nieuw.

        

 

   

 

   

 

9 april 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s