Door andere ogen

   

Leren tekenen verandert je blik.  Je denkt dat je weet hoe iets er uit ziet tot je het probeert te tekenen. Je stopt met zien, je kijkt. En dan merk je dat de lucht helemaal niet blauw is, planten niet gewoon groen, cirkels zelden rond en rechthoeken eerder ruiten.

Eigenlijk is het een vorm van meditatie, een manier om je met de wereld om je heen te verbinden. Voorwerpen worden weer uniek in plaats van tot een abstracte groep te behoren. De pot conditioner op de badrand wordt een magisch object waarop licht en schaduw een uniek spel spelen. Een leeggeknepen tube tandpasta wordt een fascinerend voorwerp, enig in zijn soort. En mijn eigen hand, iets wat ik elke dag voortdurend zie, wordt een vreemd landschap van putten en lijnen. De verwondering heeft iets kinderlijks. De onbekwaamheid de juiste lijnen op papier te krijgen ook… En wat doe ik dan om dat gevoel van me af te schudden? Cartoonfiguurtjes tekenen! Dat zijn voorlopig zowat de enige dingen die er na het tekenen ‘echt’ uitzien.

9 maart 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s