Van kluns tot kundig

Ik ben een pathologische starter. Ik stort me met de regelmaat van de klok op nieuwe passies met een gedrevenheid en een honger alsof mijn leven er van af hangt die ene vaardigheid onder de knie te krijgen. Maar enkele maanden later kan de honger al gestild zijn.

Ik dacht dat het wispelturigheid was, een teveel aan interesses, of een schrijnend gebrek aan discipline. Vanochtend ontdekte ik echter dat ik…. normaal ben. Een hele opluchting zou je kunnen denken. Ware het niet dat ik er nooit naar gestreefd heb normaal te zijn. Hoe dan ook, blijkbaar is het normaal om af en toe een abonnement te nemen bij een fitnessclub en na enkele maanden af te haken. Blijkbaar is het normaal een talencursus te starten maar de eindmeet niet te halen. Blijkbaar is niets in de natuur constant. Alles ontwikkelt zich trapsgewijs. Planten, dieren, kinderen,… allemaal maken ze groeispurten door, afgewisseld met rustfases. Het is dus perfect normaal om je gedurende enkele weken ergens in te verdiepen om vervolgens alle interesse weer te verliezen.

Wat ben ik nu met deze informatie? Misschien, heel misschien kan ik me -nu ik dit weet ik- net lang genoeg op de nieuwe vaardigheid toeleggen om ze me in voldoende mate meester te maken. Misschien kan ik de groeispurten gebruiken om een doel te bereiken in plaats van hen mijn leven te laten bepalen.

Hoeveel tijd heb je nodig om iets te leren? Hoe lang duurt de gemiddelde groeispurt?

De meningen zijn een beetje verdeeld. Sommigen spreken over 20 uur van geconcentreerd en gericht oefenen, anderen hebben het over 21 dagen, nog anderen beweren dat 30 dagen volstaan om iets te leren. Het gaat hier niet over meesterschap, maar over ‘kunnen’. Mmm, interessant. Dat moet uitgetest worden!

Wat heb ik altijd al willen leren? Piano, Russisch, cello, koorddansen, small talk, tekenen, patroontekenen, Italiaans, gitaar, diepzeeduiken, pottenbakken, …

Welke vaardigheid zou me op dit ogenblik het meest helpen? Tekenen! Want in mijn hoofd is er al een poosje een boek dat er om smeekt om geschreven te worden. Ik zie het al helemaal voor me! Er is maar één klein probleempje… in het boek worden stukken tekst afgewisseld met tekeningen. En ik kan jammer genoeg absoluut niet tekenen. Absoluut niet! Waarom dan een boek met tekeningen? Geen idee… Misschien net omdat ik het niet kan?

Ik had het er enkele jaren geleden al eens over in deze post: Nee, ik ben geen mismatcher. Maar ook toen waren er al gauw andere interesses die mijn aandacht opeisten. Er is echter een groot verschil tussen ‘leren tekenen’ en ‘gedurende 30 dagen tekenen’. Het eerste is te vaag, te overweldigend. Het tweede is haalbaar. 30 dagen kan ik me wel engageren. Dus bij deze ga ik de uitdaging aan. Vandaag is dag 1 en dit is het resultaat van de eerste opdrachten:

    

Ik zit duidelijk in de 2e fase van het leerproces: ik ben bewust onbekwaam, met andere woorden ik ben een slechte tekenaar en ik weet het.

Benieuwd wat er over 30 dagen uit het potlood zal rollen…

25 februari 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s