Het minimale iets

Descartes schonk de wereld Cogito ergo sum – Ik denk, dus ik ben.  L.L, een toekomstig vooraanstaand hedendaags filosoof zal de geschiedenis ingaan met zijn Ik creëer, dus ik ben… gelukkig.

Hij ontwikkelde een interessante theorie die me niet alleen aan het denken, maar vooral in actie zette. “Wie niet creëert, parasiteert.”  Hij zei het niet met die woorden, maar het waren wel deze woorden die resoneerden. Creëer… of consumeer en parasiteer. Voel je ook de diabolische windvlaag langs je rug strijken bij die woorden?  Toch niets beschamender, ontmenselijkender dan een dag parasiterend door te brengen?

En toch…

Waarom lonkt de zetel, het internet,

de tv, de winkelstraat, het bed?

Wanneer voel ik me het best? Bruisend? Levend? Het valt niet te ontkennen, als ik creëer. Het hoeft niets groots te zijn; een zin met een komma op de juiste plaats. Het hoeft geen kunst te zijn; een lekkere maaltijd. Het hoeft zelfs niets zichtbaars te zijn; een aangename sfeer in huis. Als het maar iets is. Elke dag iets… dat klinkt eenvoudig.

En toch…

Waarom is hij dan vaak zo groot, die ene stap van niets naar iets?

 

8 januari 2018

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s