The Ghosts of New Years Past

Oudejaarsavond, Nieuwjaar… het zijn mijn dagen niet, dat zijn ze trouwens zelden geweest.

Zo’n dagen waarop de verwachtingen ondanks alles toch wat hoger gespannen zijn en de kans op teleurstelling dus op de loer ligt. Het is maar een dag als alle andere, houd ik me telkens voor, één van de vele blaadjes van een kalender. Slechts een arbitrair moment, tot feest gebombardeerd.

Ik wil er iets van maken, een eigen betekenis aan geven, met nieuwe rituelen. Maar de kinderen knielen voor moderne goden en zweren bij netflix en hapjes terwijl H. orken en demonen te lijf gaat.

Tegen wil en dank zijn ze er plots, mijn demonen, de geesten van oude nieuwjaren. Ze komen spoken vanuit jaren die meestal uit een ander leven lijken. Maar niet vandaag…

Dus nee, feestdagen zijn geen dagen als alle andere. Het zijn dagen die barsten maken in je bel van ‘nu’, maar ook van ‘hier’. Want op een dag als deze vind ik dat ik ginder hoor te zijn, daar waar de rest van de familie rond een tafel zit. Ik kon ze zien, het glas gehoffen, lachend, etend, het papier van de pakjes op de achtergrond. Met Skype hoef je die momenten niet te missen, maar net daardoor doe je dat wel.

Straks zal ook hier de tafel gedekt zijn en de stoelen bezet. Met 10-en aan een tafel, de grote tafel bij ons thuis…

En toch … toch denk ik wel eens dat 10 dagen zwijgen een beetje meer vakantie zou zijn.

1 januari 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s