A trip down memory lane

Van W naar L en terug. Ongeveer 70 km. Met loopschoenen aan doe ik het op enkele seconden. Van heden naar verleden en terug.

Het geheugen is iets magisch… Het ene ogenblik loop ik op de Getedijk, het andere ogenblik zit ik op de grond in een huis in E. Benen onder het salontafeltje. Mijn linkerhand op de stugge haren van een tapijt, de rechter slaat een blad om van een boek: groen-bruin stoffen kaft, daarop ‘Frans zonder moeite’ in gouden letters en enkele cirkels, wellicht een tekening van een grammofoonplaat. 35 jaar later zijn de openingszinnen van de eerste les er plots weer, zonder moeite. Nous partons pour la France. Ah, et quand partez-vous? Nous partons probablement à la fin de la semaine.

À la fin de la semaine? Nee, eerder à la fin de l’année scolaire.

Seth trekt me terug naar hier, naar nu. Hij doet het zo hard dat ik uitglijd. De hand die daarnet nog op een tapijt rustte, zoekt steun bij kiezel en modder. Ik voel het nauwelijks, ik ben alweer weg, terug naar Leuven, in het heden, maar weldra verleden, naar mijn grootvader… Als we verhuizen zal hij onze nieuwe thuis niet meer zien. En dat doet meer pijn dan de schaafwonde op mijn hand. Hij was er altijd, mijn hele leven een kritiekloze, gulle supporter op de achtergrond. Hij is er nog, nog heel even. Elk bezoek is een afscheid. We weten het allebei, maar zeggen het niet, niet met woorden, wel met de knuffel die hij vroeger nooit gaf. Kleine peter, met de grote mond en het grote-kleine hart… Hij hield van boeken, van zijn atletiekclub en van kaarten op zaterdag. Hij hield van een pintje of twee, of drie, van reizen, tuinieren en lachen. En ik… hou van hem. Zijn gezicht licht op als hij de meisjes ziet, als zijn hand de vacht van Yoshi streelt en als ik het heb over mijn nieuwe uitdaging: de marathon. Maar enkele seconden later zijn die schelmenogen weer dof. 92 jaar leven, werken en roken eisen hun tol.

De honden staan niet stil bij dergelijke gedachten, ze willen verder. Dus loop ik door, op mijn eigen pad, toch een beetje in zijn voetsporen.

14 december 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s