I feel the need, the need for meat

“Dag dames, lekker weertje he.”

Als ik ga lopen kom ik hen altijd tegen, een groepje dames, af en toe vergezeld van een heer. Ik groet hen. Ze kijken op met een vriendelijke blik in de ogen, welwillend maar zonder al te veel interesse. Nog voor ik er langsgelopen ben, hebben ze hun activiteiten al hervat. Heel anders verloopt het als de honden bij me zijn. Die dames en Seth, dat is liefde op het eerste zicht, elke dag opnieuw. De hele groep komt naar hem toe, nieuwsgierig, haast speels. Hij snuffelt, hapt en springt. Ze deinzen soms even terug, Seth is nu eenmaal een beetje bruut in het uiten van zijn liefde. Maar hun vertrouwen is groot genoeg om weer voor hem te komen staan, snuit tegen snuit. Ze volgen ons zo lang ze kunnen.

“Dag Bella, tot morgen schoonheid.”

Even later zijn het de schapen en geiten waar hij van naderbij mee wil kennismaken. Een enkeling is dapper genoeg om naar de omheining te komen. Ze zijn schichtiger. Zal ik, durf ik, kan ik… En dan overwint nieuwsgierigheid de angst en beginnen ze te spelen, ondanks de schrikdraad.

Voor velen staat er voedsel in die weiden. Levend, voelend, intelligent voedsel. Voedsel dat speelt, voedsel dat nieuwsgierig is, dat bang is en toch vertrouwen schenkt. Voedsel dat je aankijkt met prachtige ogen. Liever niet mijn voedsel.

Vanochtend tijdens het lopen luisterde ik naar Butcher’s crossing. Ik moest het uitzetten, want net op het ogenblik dat ik onze lieve buurvrouwen ging begroeten kwam het hoofdstuk waarin honderden bizons gedood en gevild werden. En dan is het geen pretje meer om een auteur te beluisteren die een situatie zo haarscherp weet te beschrijven dat je het gevoel hebt er middenin te staan. Kruitdampen die longen doen branden, de hete loop van een te vaak geladen geweer, de weerstand van de huid onder het mes, nog warme darmen die uit de snede gulpen en de sterke metalige geur … Fictie en toch misselijkmakende realiteit.

Goed bezig? Ik denk het niet. Ik weet wel zeker van niet. De aarde zou er mooier uitzien zonder de mens.

Er zijn veel redenen om minder of geen vlees te eten, je eigen gezondheid, het welzijn van dieren, ontbossing, broeikaseffect, watervervuiling, biodiversiteit, een efficiënte voedselverdeling,… Kies er af en toe eentje uit, en doe het met wat minder.

Misschien, wellicht… is minder zelfs nog veel te veel.

25 september 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s