Schrijf of lees drama, leef het niet

Himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt…

Zo hoorde een leven te zijn – dacht ik – zo en niet anders, vol pieken en dalen, want zo voelde je de hartslag van het leven in je eigen aders kloppen. Pas dan had je iets te vertellen, pas dan had je woord diepgang en het daaruit voortvloeiende bestaansrecht.

Ze waren er, de pieken.

Ze waren er, de dalen.

Het kwam er niet, het boek.

Als ik terugblik zijn dat niet de momenten van waarlijk leven, wel van geleefd worden door het drama. Ik geef toe, af en toe schonk dat drama me mooie woorden, proza gedrenkt in tranen, poëzie vervuld van verrukking, maar veel vaker slorpte het al mijn tijd op en schonk het me enkel een nieuw litteken, onderhuids. En met elk litteken vergrootte de noodzaak tot loslaten. Ik leerde het – dacht ik. Ik liet pijn los, ik liet verdriet los, ik liet verwachtingen los. Wie niets verwacht wordt niet teleurgesteld… Dat klinkt goed, op papier. Maar in een universum waarin gedachten een scheppend vermogen hebben zit je dan niet bepaald gebeiteld. Verwacht niets en krijg precies dat – niets.

Nee, de oplossing lag elders, in het loslaten van het drama. Drama hoort thuis op papier of op het scherm, niet in het leven.

21 maart 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s