Write me, write me to the end of love

Laatst ging ik met de meisje naar Anna van Bronks, een mooie, poëtische voorstelling van Joke Devynck. De meisjes genoten en ik genoot mee. Ze lachten, werden stil, slikten tranen weg en giechelden en dat alles om woorden. Woorden over vriendschap, anders zijn, dood gaan en seks, vooral over seks. Want volgens Zina en Joske kan zowat alles seks zijn. Had je er al eens bij stilgestaan hoe sexy het woord pimpelmees is? Toe, probeer het eens. Voel hoe het woord je lippen beroert, keer op keer, om dan op je tong langzaam uit te doven. Pimpelmees…

Ik hou van woorden. En van punten. En komma’s. Op de juiste plaats kunnen ze mijn ziel raken.

Het zal je vast niet verbazen dat ik voor mijn man viel tijdens het verbale baltsen, nog voor we elkaar live ontmoetten. We waren het er over eens, het was geen paringsdans, in geen geval, maar onze woorden spraken een andere taal.

Niets zo intiems als iemands taal ontdekken, het is als een vingerafdruk, uniek. Woorden die door miljoenen mensen dagelijks gebruikt worden, krijgen plots meer kleur omdat ze door die ene persoon tot jou gericht werden. En dat ene ogenschijnlijk banale woord kan je terugvoeren in de tijd, een tijd waarin elk woord nieuw was. De magie van woorden…

En net zo magisch is het om de taal van een personage te ontdekken en door de taal het karakter. Caro, Elise, Alex, Karlijn, Mathias, Lieve, Simone, Raphaël… binnenkort zijn ze me lief. Natuurlijk niet zo lief als mijn lief.

23 februari 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s