Anything you write can and will be used against you

“Alles goed met jou?”

Meer nog dan de woorden is het de blik die me doet vermoeden dat de vraagsteller mijn blog gezien heeft, een combinatie van zichtbaar medelijden en verdoken hoogmoed.

“Arm schaap,” lees ik in haar ogen. “Je moet je wel heel erg slecht voelen als je over melancholie en tranen schrijft.”

“Prima,” antwoord ik zo luchtig mogelijk. “Zo erg was het niet hoor. Dichterlijke vrijheid, weet je wel…”

“Oh… ondertussen gaat het dus al beter.”

Bespeur ik daar teleurstelling? Heeft ze mijn slecht-voelen nodig om zich goed te voelen? Is je goed voelen een wedstrijd geworden met winnaars en verliezers waarin het geluk van de ene gewogen wordt ten opzichte van het verdriet, de woede, de angst of zelfs de melancholie van een ander?

Hoe dan ook… ze is niet de eerste vraagsteller en zal vast niet de laatste zijn. En hoe vaker ik de vraag hoor, hoe slechter ik me voel. Misplaatst medelijden heeft de neiging een mens klein en zwak te maken. De grijze bui van gisteren is al lang over. Het is een andere die nu in mij raast, donker en rebels.

Een boek op de rand van de tafel zorgt voor olie op het vuur, Jij bent mijn mes van David Grossman. Het ligt te wachten op de les Art Journaling. Je lievelingsboek, was de opdracht. Daar hoefde ik geen seconde over na te denken. Een liefdesverhaal zeggen recensenten. Een verhaal over verlangen, waarheid en leugens, zou ik zeggen. Het inspireerde me ooit tot het schrijven van Huidloos, anoniem. Jaren later is het makkelijk om te zeggen ‘dit schreef ik’, want de schrijver in 2014 hoeft toch geen verantwoording af te leggen voor de schrijver die dit in 2008 neerpende. Het zijn woorden uit een ander tijdperk, geschreven door een andere ik.

Voor mijn woorden van gisteren moet ik me blijkbaar wél nog verantwoorden en op momenten als deze ben ik jaloers op Mike, die schrijft met zijn middenvinger. Crapule de luxe…

Misschien neem ik beter een voorbeeld aan Y2, die gewoon op de muur schrijft wat ze denkt: Pipi doen is kak!

Wie nog nooit een baaldag heeft gehad werpe de eerste blik vol medelijden.

Schrijf vandaag – al is het voor één keer – eens iets anders op je profiel; het wit, het zwart en het grijs van je leven.

En ik, ik ben helemaal klaar om me enkele bladzijden in te leven in mijn psychopaat, met dank aan de vraagstellers.

20 februari 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s