A page a day keeps the shrink away

Er zijn nuttige woorden, mooie woorden, harde woorden, te vermijden woorden, woorden met pit of woorden met een vertraagde werking. Er zijn ook woorden die je – ondanks hun schoonheid – haast nooit hoort. Stoethaspel, instignatie, soebatten, dissonant.

En dan zijn er nog woorden van een andere orde, woorden die je proeft, die aan je blijven kleven nog voor je ze uitgesproken hebt.

Melancholie…

Zonder zichtbare reden is het er plots, het woord en het gevoel, geniepig op een afstand en haast ongemerkt sijpelt het je huid binnen zodat je het nauwelijks nog van je af kan schudden; een onwelkome gast die koude om je botten blaast en tranen naar buiten duwt.

“Te weinig zon”, zegt men. “Teveel regen,” zegt men. “De hoogste tijd voor vakantie.”

Te weinig woorden, weet ik ondertussen. Writing is how we ‘right’ our life.

Dus nestel ik me in de zetel, rug tegen verwarming, laptop op schoot en schrijf ik mijn personages -en mezelf- tot leven.

 

19 februari 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s