Vrijheid vs. Perfectie

Strak, zwart en rood, zo zag het er donderdag uit. Vandaag ging het een heel andere kant op… Net als een verhaal gaat een pagina uit een art journal blijkbaar soms een eigen leven leiden. Wat gesso, mod podge, aquarel, stiften, post-it en de pagina is heerlijk onherkenbaar verminkt.

“Mama, het was zo mooi, waarom maak je het nu lelijk?” Y2 kijkt me met een blik vol afgrijzen aan. Als ze het eerder had gezien, had ze vast mijn schrift uit mijn handen gerukt om mij en mijn schrift tegen mezelf te beschermen.

Ik voel me akelig weinig beledigd, niet zelfs.

“Kunst hoeft niet mooi te zijn liefje,” leg ik uit terwijl ik een puntje op de j zet, “soms is het net nodig om iets lelijks te maken zodat de boodschap duidelijk is.”

“Maar je zei net dat je géén kunst wou maken!?”

“Euh … als kunst al lelijk mag zijn, mag niet-kunst toch zeker lelijk zijn.”

Mijn huisgenoten zijn het er duidelijk niet mee eens.

Ze zouden vast niet zo afkeurend kijken als ze konden voelen wat het interne effect is van dit uitwendige geklieder. Bruisend, vol energie en ‘goesting’ om een nieuw blad te vullen, en nog een… In tegenstelling tot met woorden voel ik me hier volledig vrij. Ik wou haast schrijven ‘vrij om fouten te maken’ maar het gaat nog verder. Terwijl ik bezig ben bestaat het concept fout niet eens. Bij art journaling weet ik (nog) niet wat goed is -voor mij-, laat staan wat perfect, de lat is nog niet gelegd, dus hoe kan het dan fout zijn…

8 februari 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s