Mastering the art of… procrastination

Goede voornemens… het doet vreemde dingen met een mens.

Sinds ik me heb voorgenomen om nu eindelijk eens dat boek te schrijven ben ik al zeer productief geweest. Er werden patronen getekend, stof geknipt, broeken genaaid, hoodies voor de meisjes gestikt in zachte fleece stof en sjaalkragen gebreid. Zelfs de slaapkamer, badkamer en gang kregen een nieuwe kleur, verstelwerk dat al maanden in de kast lag werd onder handen genomen, er kwam een fotowand, het huis ruikt regelmatig naar versgebakken roggebrood en ik kreeg zelfs zin om nog eens een nieuwe taal te leren – Italiaans bijvoorbeeld. Niet dat ik al concrete plannen heb om naar Italië te gaan… Het huis is nog nooit zo vaak gepoetst en als het iets warmer zou zijn, stond ik op dit ogenblik waarschijnlijk onkruid uit te trekken of de moestuin om te spitten. Ik zou alles doen, alles behalve schrijven. Want schrijven… nee, daar ben ik nog niet toe gekomen. Geen tijd voor…

Wel in mijn hoofd, nog niet op papier. Het plot is er en de personages staan klaar om in actie te schieten. Ik weet zelfs hoe ze er uit zien, hoe oud ze zijn, ik ken al hun gewoontes en onhebbelijkheden, ik weet dingen over hen die we zelfs niet weten over onze beste vrienden, hun inkomen, hun politieke voorkeur en hoe vaak ze vrijen met hun partner of met de partner van iemand anders. Toch houd ik hen nog angstvallig stil achter hun dranghekken. Je zou haast denken dat ik een hekel heb aan schrijven. Niets is minder waar, en toch…

Goede voornemens…. ze hebben bij mij de vreemde gewoonte om gezelschap te zoeken.

Een boek schrijven? Ja, een goed idee! En als we dan toch bezig zijn, laten we dan meteen ook besluiten om elke dag te gaan sporten, nog gezonder te eten, de tafel in de woonkamer elke avond leeg te maken, onmiddellijk na het eten de vaat te doen, opnieuw tangoles gaan volgen en mezelf leren tekenen (daarover later meer). Waarom slaag ik er niet in om slechts één besluit te nemen en me daaraan te houden? Waarom moet die vork altijd zo vol dat het hooi er al afvalt nog voor ik één stap gezet heb en ik dan maar een nieuwe vork neem?

Goede voornemens? Geen goed idee!

Vanaf nu ga ik me minder voornemen en meer gewoon doen. Of is ook dat weer een voornemen?

24 januari 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s