Koh Lanta saai? Echt niet!

“Zullen we vandaag de westkant van het eiland bekijken en dan langs de punt weer omhoog naar het hotel rijden?”
Ja, dat leek ons wel wat. Het beloofde een ontzettend warme dag te worden dus lang bij het zwembad zitten zou toch geen goed idee zijn.
Eerste stop: een waterval. Van de lekkere-taarten-bakkende-eigenares van de ‘German Bakery’ hadden we gehoord dat de waterval niet groot was, maar dat de omgeving wel mooi was. De omgeving was inderdaad mooi. Maar of het de omgeving van de waterval was… daar zijn we niet zeker van. We zagen water, en het viel. Zo’n twintig centimeter.
De Tiger Cave dan maar. De tuktuk hadden we al een poosje langs de kant van de weg laten staan. Hij was niet jungle-proof. Evenmin nailproof. Een lekke band… Die merkten we op toen we na een wegversperring de zoektocht naar de grot gestaakt hadden.
Gelukkig was er vlakbij een werkplaats waar enkele jongens aan scooters zaten te sleutelen. Tien minuten en een band-brand later waren we alweer op weg. (Er werd op de lek iets gekleefd wat vervolgens in de fik gestoken werd. Kwestie van het met de rest van de rubber te laten versmelten misschien? Hoe dan ook, het werkte. Experts in rubber waren het. Dat kan ook niet anders met die gigantische plantage rubberbomen in hun achtertuin.)
Tijdens de rest van de tocht leerden de meisjes alles over balans, acceleratie en hellingsgraad.
Een stijging van 9%: in derde versnelling, allemaal naar voor leunen
Een daling van 3%: een makkie
Een stijging van 12%: in tweede versnelling, allemaal naar voor leunen en de laatste meters doet Hans even of de motor een step is.
Een daling van 14%: we schuiven een beetje naar achter en storen Hans niet in zijn concentratie
Een stijging van 16%: in eerste versnelling, iedereen naar voor en de laatste meters spring ik er uit om bij te duwen
Een stijging van 19%: in eerste versnelling, iedereen naar voor en al heel snel spring ik er uit om bij te duwen, om vervolgens naar zuurstof happend de achtervolging in te zetten.
Tussendoor: Uitgelachen worden door de lokale bevolking, toeristen met een tuktuk aanraden om rechtsomkeer te maken, lekker eten in een eethuisje en de meisjes prijzen omdat ze zulke goede co-piloten zijn.

Belangrijke tips voor als je met een tuktuk zelf het eiland wil verkennen:
-als er op de kaart geen weg staat, dan is er in het echt ook geen weg, denk dus niet dat je volledig rond het eiland geraakt
-trek als co-piloot sportschoenen aan
-neem zo mogelijk extra zuurstof mee
-een grote fles water is ook bijzonder handig
-fruit van een lokaal marktje is een lekkere versnapering voor onderweg
-neem het fruit uit de tuktuk als je even naar de zee gaat kijken, anders zijn de apen met je fruit weg (en nee, ik heb het niet over Y1 en Y2, maar over echte exemplaren)
-houd steeds in het achterhoofd dat het deze avonturen zijn, die nadien het langst zullen blijven hangen, het uitzicht zal vervagen, maar dat je samen de bergen getrotseerd hebt, dat blijft bij.

 

26 juli 2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s