Lekker Stout

Ik wil niet meer, ik wil niet meer!
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer…
nee, nooit meer in m’n leven!
Ik hou m’n handen op m’n rug
en ik zeg lekker niks terug!

Ken je het nog? Ik wel, het was vroeger een van mijn lievelingsversjes. Niet dat ik zo stout was – in ieder geval niet in mijn herinnering- maar omdat het zo anders was dan de stichtende of absoluut nietszeggende versjes die we toen moesten leren. Wie heeft er nu een boodschap aan ‘waf woef, waf woef’? Het baasje van Mops misschien wel, maar wij niet.
Vandaag hebben we wél iets aan de woorden van Annie. Al is het maar om wat begrip te hebben voor onze kleinste spruit die geen zin heeft in een dagje tempels en dat ook duidelijk laat merken.
Was het de buikpijn (die ondertussen weer over is), was het de hitte of was het gewoon even genoeg?
Hoe dan ook, het kostte me al mijn geduld, inlevingsvermogen en inspiratie om haar rustig te houden. Een beetje jammer want Ta Prohm was prachtig. Een parel van een tempel, maar het meest indrukwekkend zijn de bomen die over en tussen de muren gegroeid zijn. De natuur eist zijn rechtmatige plaats op.
Als afsluiter stoppen we nog even bij ‘mijn tempel’. Ik neem er afscheid van iets onnoembaars, van Angkor en van Cambodja.
Morgen rijden we terug naar Bangkok.
Maar niet voordat we de namiddag en avond -het zal je niet verbazen- in en bij het zwembad doorbrengen. Met een ondertussen weer vrolijke Y2

15 juli 2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s